Sabit Sayfalar 2012-2013 Eğitim Öğretim Yılı 11.Sınıf Öğrenci Staj

2012-2013 Eğitim Öğretim Yılı 11.Sınıf Öğrenci Staj

ABDÜLKADİR ATEŞ  11/B                                                                           

   Öncelikle bu bir haftalık staj programı için görevli bütün öğretmenlerimize ve okul müdürümüze teşekkür ediyorum.

   Çok kısa sürmesine rağmen öğretmenlik mesleğinin gerektirdiklerini anlamamız için yetti diyebilirim.Öğrenci iken düşünüyordum ki öğretmenlik kadar kolay meslek mi olur diye.Ama oraya öğrencilerin karşısına geçince,onlara öğrenci değil de öğretmen gözü ile bakınca bu mesleğin ne kadar zor ama bir o kadar da değerli bir meslek olduğunu öğrendim.

   Belki bizlerden çoğumuz öğretmen olmayacağız.Ama bu staj sayesinde hepimiz öğretmenlik mesleğine sonsuz saygı duyacağız.

NEBAHAT ÜNAL  11/B 179                          

   Şaka gibi birkaç günlüğüne de olsa öğretmen oldum.

   Bu birkaç gün şimdiden benim unutulmazlarım arasında en güzel yeri aldı bile.Tam bir öğretmen gibiydim.Kendimi öyle hissediyordum.Böyle hissetmemde öğrencilerimin payıda büyük tabi.Onların sayesinde öğretmenliğin tadına vardım.Onlarla ilgilenmek,beraber çalışmalar yapmak,onların derdine sıkıntısına bir çözüm bulmak beni dünyanın en mutlu insanı yaptı.Her öğrenci farklıymış bunu anladım.Kendi arkadaşlarımın arasındayken bunu fark edemiyor insan ama birde onlara dışarıdan öğretmen gözüyle bakınca daha iyi anlıyor her şeyi.Bir öğretmenin hergün okula gelip rengarenk,çeşit çeşit çiçeklerini nasıl yetiştirdiğini onlarla nasıl ilgilendiğini onlara hayat olduğunu daha iyi anlıyorum şimdi.Öğretmen çiçek bahçesinin bahçıvanı öğrencileride onun ilgi bekleyen her biri birbirinden farklı olan en özel ve güzel çiçekleri.Öğretmenliğin bu kadar zor olduğunu tahmin etmezdim.Çünkü ilgi bekleyen herkese ilgi göstermek onların sevgisini kazanmak o kadar zorki öğretmenler bunu sonuna kadar yazıyor ve hepsiyle arasında kimsenin koparamayacağı bağları kuruyor.

   Bende öğretmen olmak istiyorum.Renk renk mis kokulu sevgi dolu çiçeklerim olsun istiyorum.Yeni nesillere ışık,milletimin eğitim neferi olmak istiyorum.Ben gelecek olmak istiyorum.

BETÜL GÜRKAN 11/B 231           

   İlk başta staja gitmek bana çok anlamsız gelmişti.Ta ki Aksu İlköğretim Okulunun 6-A sınıfından içeri girene kadar.Bütün öğrencilerin sevinçle bakan gözleri,’’öğretmenim’’ diye yanlarına çağırmaları gerçekten yaşanmaya değerdi.

   İlk gün öyle mutlu ve güvenliydim ki.Davranışlarım,bakışlarım hatta yürüyüşüm bile değişmişti adeta.Tam bir öğretmen olmuştum şimdi.Aslında öğrencilerle bu kadar çabuk olumlu bir ilişki kuracağımı bilemezdim.

   Öğretmenlerde bizlere karşı iyi davranıyorlardı.Sınıflarını bizlere emanet etmekte tereddüt dahi etmiyorlardı.Tabi sınıfta öğrencilerle baş başa kalıp,otorite kurmaya çalışmak zor bir işti.Ama ben bununda üstesinden geldim.Staj süresince hemen hemen bütün sınıflara girmeye,her öğrenciye ilgiyle yaklaşmaya gayret ettim becerebildiğim kadarıyla.Ama benim için 8/B sınıfının yeri bir başka oldu.Oradaki çocuklar daha bir cana yakındı sanki.

   Bütün okul içinse söyleyebilceğim şu detay var:Gerçekten çok iyi,başarılı öğrenciler var.Sadece biraz daha  fazla ilgiye ihtiyaçları var.Bu konuda öğretmenlerini suçlayamam tabi.Ama yalnızca ön sıralarda oturan çocuklarla değil de arka sıralarda oturan,bir şeyler bildikleri halde utangaçlıklarına hapsolup kendilerini ifade edemeyen çocuklarla da ilgilensinler.

   Evet, hayatımda yaşayabileceğim en güzel bir hafta,staj haftası bitti.Ve ben inanıyorum ki bu 5 gün boyunca birçok tecrübe kazandım.Ve de bir kez daha anladım bize kolaymış gibi gözüken bu kutsal mesleğin aslında ne kadar zor olduğunu.

İREM KÖSE  11/B 267

   Haftanın ilk günü olan pazartesi stajımız başladı.Aslında ben öğretmen olmak istemiyorum ama öğretmenlik yapmak hoşuma gitti.Öğretmenliğin kolay olduğunu düşünüyordum fakat staja gittiğimde hiçte öyle olmadığını gördüm.Öğretmenlik gerçekten zor bir meslekmiş.

   Stajda derste anlattım,deneme sınavında gözetmenlikte yaptım.Öğrencileri zaptetmek gerçekten çok zormuş.Özellikle yaşlar küçüldükçe yaramazlıkları daha fazla oluyordu.Deneme sınavında ise kendimi gerçek bir öğretmen gibi hissettim.Öğrencilerim bana ‘’abla’’ diye değilde ‘’öğretmenim’’ diye seslenmeye başlamışlardı ve ben bu duruma ilk başta alışamadım.Son gün ise onlardan ayrılmak gerçekten çok zor oldu.

   İyiki bu okula gelmişim yoksa hayatım boyunca bu zevki tadamayacaktım.Öğretmenlik güzel ama bana göre değil maalesef.

LÜTFİYE NUR ERTEKİN 11/B 165

   1 Nisan 2013 Pazartesi günü staja başladık.Ben,her ne kadar öğretmenliği düşünmesem de çok heyecanlı ve mutluydum.Bir hafta boyunca öğrencilikten soyutlanıp,sıralarda oturan üniformalı çocukların gözünde birer öğretmen olacaktık.Tecrübesiz,küçük öğretmenler…

   İlk girdiğim sınıf 7/B sınıfıydı ve dersleri Matematikti.Dersin işleniş biçimini,öğretmenin tutum ve davranışlarını,öğrencilerin derse katılımını inceledim ve notlar tuttum.Zamanla diğer sınıflara da girdim,her şubeye giremesem de… Hepsi birbirinden güzel çocuklardı.Hocalarımız her ne kadar:  ‘’Çocuklarla aranızda aşırıya kaçmayan bir iletişim olsun.’’ deseler de,sanırım hiçbirimiz o mesafeyi koruyamadık.Mesela bizi bir öğretmenden çok abla ve ağabeyleri olarak görüyorlardı.Bu da çocuklarla aramızda güzel bir bağ oluşmasını sağladı.Kimse bu bağı koparmaya cesaret edemese de staj bitiminde bunu yapmak zorundaydık.En kötü sahnelerden biri de 1. sınıfların sarılıp ‘’Gitmeseniz olmaz mı?’’ demesiydi.Sanırımız hocalarımız uyarırken haklılardı.Yine de beraber ders işlemek,etkinlikler yapmak,gerektiğinde tahtaya çıkıp ders anlatmak,sınavlarda gözetmenlik yapmak,sınıfa öğretmen gözüyle bakmak çok güzel bir duyguydu.Bu duygu kısa sürse de hoş anılar bıraktı zihnimde.Öğretmenlerimin verdiği emeği gördüm her birinin gözlerinde.Öğretmenliğin sıradan bir meslek olmadığını da.

 Yayın:30.04.2013 - Güncelleme:30.04.2013 - 13:58